De jonge studenten van de Parijse Sorbonne-universiteit, Vivienne en Louis, waren verliefd en gelukkig. Met hun passie voor chemie zochten ze allebei een kans om hun talenten te gebruiken. Vivienne, een overweldigend mooie vrouw, hield van make-up en gebruikte haar verworven kennis en intuïtie om haar eigen make-up te maken. Louis hielp haar en ze werkten samen in hun kleine thuislaboratorium aan de ontwikkeling van nieuwe recepten voor mascara's, lippenstiften en eyeliners. Ze maakten opmerkelijke vooruitgang en dromen ervan om op een dag hun eigen laboratorium te bezitten.

Vivienne heeft Louis altijd geïnspireerd. Het verhaal van Josephines viooltjes, die Vivienne hem vertelde, raakte zijn hart. Het beschrijft een gebeurtenis die het viooltje tot een eeuwig symbool van liefde heeft gemaakt. Josephines favoriete bloemen, de viooltjes, brachten haar altijd geluk. Een boeket viooltjes was de voorbode van hun bevrijding uit de gevangenis. Gekleed in een met viooltjes versierde jurk won ze het hart van de jonge generaal, die later de Grote Keizer en haar man werd. Elk jaar, op 9 maart, de dag van haar huwelijk, gaf Napoleon zijn Josephine een delicaat boeket viooltjes. Geïnspireerd door deze geweldige Fransman en gedreven door zijn onbeschrijfelijke liefde voor Vivienne, schonk Louis haar elke ochtend een boeket viooltje.

Toen veranderde alles. In het begin van de jaren 40 trok de oorlog in het leven van veel Fransen. Louis trad toe tot het leger om zijn vaderland te beschermen. Bij het afscheid gaf hij zijn geliefde Vivienne een pot met viooltjes en beloofde: "Mijn ziel zit in deze delicate bloemen en blijft bij je. Zo kan ik elke ochtend bij je zijn. En als het lot ons scheidt, zullen de viooltjes het je vertellen"…

Sinds die dag waren deze viooltjes het belangrijkste in Vivienne's leven. Elke ochtend wierp ze met een trillende hart een blik op de viooltjes, in de hoop dat haar geliefde nog in leven is..

Op een dag werd ze wakker en zag ze dat de bloem verwelkt was: de bloemblaadjes lagen levenloos op de vensterbank. Al snel kreeg ze het bericht dat Louis stierf. Hier eindigt Vivienne's dagboek en haar spoor verliest zich in het naoorlogse Europa..

Dit ontroerende verhaal van een jonge Franse vrouw diende als inspiratie voor de oprichting van het make-up merk Vivienne Sabó. Vivienne's droom werd uitgekomen. Uiteindelijk was de liefde die erin leefde echt. Een ware liefde wordt altijd herboren net als de viooltjes die elke lente in Parijs bloeien.